|
من دلم سخت گرفته است از این مهمانخانه مهمان کش روزش تاریک
|
زمستون ،
تن عریون باغچه
چون بیابون .
درخت ها
با پاهای برهنه
زیر بارون
نمیدونی تو که عاشق نبودی
چه سخته مرگ گل برای گلدون
گل و گلدون چه شب ها نشستن بی بهانه
واسه هم قصه گفتن عاشقانه
چه تلخه ، چه تلخه
باید تنها بمونه قلب گلدون
مثل من که بی تو نشستم زیر بارون زمستون
زمستون
برای تو قشنگه پشت شیشه
بهاره ، زمستون ها
برای تو همیشه
تو مثل من زمستونی نداری
که باشه لحظه چشم انتظاری
گلدون ، خالی ندیدی
نشسته زیر بارون
گل های کاغذی داریم تو گلدون
تو عاشق ، نبودی
ببینی تلخ روز های جدایی .
چه سخته ، چه سخته
بشینم بی تو با چشم ها گریون